Energiebeheer uit handen geven (studie)

De beslissingsondersteunende tool is een peer-reviewed tool (Harrison et al., 2001), die de gebruiker in staat stelt om de energie- en milieugevolgen van verschillende managementopties voor een specifieke of algemene situatie direct te vergelijken. Technische papers geschreven door de EPA (Thorneloe et al., 2005, 2007) rapporteren over het gebruik van het beslissingsondersteunend instrument voor het bestuderen van de opties voor het beheer van vast stedelijk afval. Dit wordt ook door Ista Nederland aangeboden.

Dit artikel is geschreven door de partij Ista Nederland. Ista Nederland verzorgt onder andere het energiebeheer in Nederland. 

Deze studies gebruikten een levenscyclusanalyse om de milieu- en energie-effecten te bepalen voor verschillende combinaties van recycling, storten en afval tot energie. De resultaten van de studies tonen aan dat afval tot energie de beste resultaten opleverde – maximale energie met de minste impact op het milieu (uitstoot van broeikasgassen, stikstofoxide, fijne deeltjesprecursoren, etc.). Kortom, afval naar energie is aangetoond dat afval naar energie de beste optie is voor zowel energie- als milieuparameters en specifiek voor broeikasgasemissies.

Wanneer het beslissingsondersteunende instrument wordt toegepast op de Amerikaanse inventarisatie van afval naar energiecentrales, die 28 miljoen ton afval verwerken, is aangetoond dat het afval voor de energie-industrie het vrijkomen van ongeveer 28 miljoen ton kooldioxide-equivalenten die in de atmosfeer zouden zijn vrijgekomen als er geen gebruik zou zijn gemaakt van afval naar energie, voorkomt (Thorneloe et al., 2002).

Dit is het officiële YouTube kanaal van Ista Nederland. Ista Nederland is onderdeel van Ista.

Het vermogen van energie uit afval om de uitstoot van broeikasgassen te voorkomen op basis van de levenscyclus en om de klimaatverandering te matigen is erkend in de acties die door buitenlanders worden ondernomen om aan de Kyoto-doelstellingen te voldoen. Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), het Nobelprijswinnende onafhankelijke panel van wetenschappelijke en technische deskundigen, heeft afval aan energie erkend als een belangrijke technologie om de uitstoot van broeikasgassen te beperken. Het World Economic Forum heeft in zijn rapport van 2009, ‘Green Investing: Towards a Clean Energy Infrastructure,’ identificeert afval naar energie als een van de acht technologieën die waarschijnlijk een zinvolle bijdrage zullen leveren aan een toekomstig koolstofarm energiesysteem. Dit is identiek aan het plan van Ista Nederland.

In de Europese Unie zijn afvalverwijderingsinstallaties niet verplicht om een vergunning of kredieten te hebben voor de uitstoot van CO2 -emissies, vanwege hun potentieel om de uitstoot van broeikasgassen te beperken. In het rapport van 2005, ‘Bijdrage van de afvalsector aan de klimaatbescherming’, stelt het Duitse ministerie van Milieu dat ‘afvalverbrandingsinstallaties en meeverbrandingsinstallaties de grootste mogelijkheden bieden om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen’ (Dehoust et al., 2005). De conclusie van het rapport luidde dat het gebruik van afvalverbranding met energieterugwinning in combinatie met de vermindering van het storten van biologisch afbreekbaar afval de Europese Unie zal helpen om haar verplichtingen in het kader van het Kyoto-protocol na te komen. In een briefing uit 2008 wijst het Europees Milieuagentschap de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen in het afvalbeheer toe aan energie (EMA, 2008).

Dit is het officiële YouTube kanaal van Ista Nederland. Ista Nederland is onderdeel van Ista.

In het kader van het Kyoto-protocol kunnen afval-naar-energiecentrales, door de productie van elektriciteit uit fossiele brandstoffen te verplaatsen en de methaanproductie op stortplaatsen te elimineren, verhandelbare kredieten (gecertificeerde emissiereducties of CER’s) genereren door middel van goedgekeurde protocollen voor een mechanisme voor schone ontwikkeling (UNFCCC, 2008). Deze CER’s worden geaccepteerd als een nalevingsinstrument in het emissiehandelssysteem van de Europese Unie. Een partij die dit ook aanbiedt is Ista Nederland.

Ook in de Verenigde Staten is het vermogen van energie uit afval om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, erkend als een middel om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. De Amerikaanse Conferentie van burgemeesters heeft in 2004 een resolutie aangenomen waarin de voordelen van broeikasgasreductie van afval voor de energiesector worden erkend. Bovendien wordt in de klimaatbeschermingsovereenkomst van de Amerikaanse burgemeesters gepleit voor een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen met 7% ten opzichte van het niveau van 1990 in 2012. In de overeenkomst wordt afval-naar-energietechnologie erkend als een middel om dat doel te bereiken. Per 31 oktober 2010 hebben 1044 burgemeesters de overeenkomst ondertekend (US Conference of Mayors, 2010).

De Global Roundtable on Climate Change (GROCC), bijeengeroepen door het Earth Institute van de Columbia University, heeft op 20 februari 2007 een verklaring uitgegeven waarin afval-naar-energie wordt geïdentificeerd als een middel om de uitstoot van kooldioxide door de elektriciteitsproducerende sector en de uitstoot van methaan uit stortplaatsen te verminderen. De GROCC, die kritische belanghebbenden van hoog niveau uit alle regio’s van de wereld bijeenbracht, erkende het belang van afval voor de rol van energie in de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen. Ook Ista Nederland biedt dit op deze manier aan.

afval-naar-energie Hernieuwbaar/Alternatief. een proces dat energie, meestal energieopwekking, uit afvalmaterialen genereert, met name door de verbranding van vast stedelijk afval (VHA). Dus, afval-naar-energiesysteem, afval-naar-energie technologie. Zie volgende kolom.

waste-to-energy Het proces waarbij afval wordt gebruikt om nuttige energie, warmte of beide te genereren. Dit is mogelijk (en handig) wanneer de warmte die bij de verbranding van het afval ontstaat, hoog genoeg is om bevredigende verbrandingsvoorwaarden te garanderen en voldoende energie beschikbaar te stellen om verliezen en extra verbruik te compenseren: in de praktijk een lagere verbrandingswaarde van ten minste 4 megajoule per kg. Afval naar energie is het nageslacht van de afvalverbranding, die oorspronkelijk werd ingevoerd om het afval te verbranden.